“Η κινητικότητα που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εν όψει της διαφαινόμενης νέας κρίσης που απειλεί και πάλι τον κόσμο λόγω των επιβραδύνσεων της αμερικανικής και της κινεζικής οικονομίας με επίπτωση στο ρυθμό ανάπτυξης και της ευρωπαϊκής, κρούει ένα ακόμα κώδωνα κινδύνου για την Ελλάδα. Σε μια εποχή όπου η χώρα μας αγωνίζεται να «αναρρώσει» από την ύφεση της τελευταίας δεκαετίας, είναι σαφές ότι μια νέα κρίση θα την βρει περισσότερο αδύναμη από το 2010. Αν σε αυτό προσμετρήσουμε τη τεράστια συμβολή του Τουρισμού στη στήριξη της εθνικής
μας οικονομίας, είναι πρόδηλο του πόσο πρέπει να προσέξουμε αυτό τον τομέα σε όλα τα επίπεδα τόσο της ανταγωνιστικότητας όσο και της βιωσιμότητας. Πολύ περισσότερο που, η χώρα μας, ως ταξιδιωτικός προορισμός εισέρχεται εφέτος σε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό πεδίο”.

Αυτά έγραφα στις 12 Μαρτίου του 2019 σε άρθρο μου στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σήμερα, όχι μόνο δεν είναι ανεπίκαιρα, αλλά, αντίθετα, είναι ακόμα πιο σοβαρά μετά την πανδημία που, σε ότι αφορά τον Τουρισμό, στην ουσία “μηδένισε το κοντέρ”, αφού η Ελλάδα καλείται να “ανακαλύψει και να ανακαλυφθεί” από την αρχή σε ένα τοπίο όπου οι ταξιδιώτες, αν και φοβισμένοι, είναι πρόθυμοι, αλλά όσοι θα τους μεταφέρουν και όσοι θα τους υποδεχτούν παραμένουν προβληματισμένοι.

Σίγουρα το stay safe έδωσε στη χώρα μας ένα ισχυρό προβάδισμα σε επίπεδο ασφάλειας χάρη στα μέτρα υγειονομικής θωράκισης. Ωστόσο, το stay aside που κάποιοι, σε κεντρικό επίπεδο, προσπάθησαν να περάσουν για να διατηρήσουν το προβάδισμα με προφανή πολιτικά και επιχειρηματικά οφέλη, αντιστρατεύεται την ανάγκη συνένωσης δυνάμεων που, τώρα περισσότερο παρά ποτέ, αποτελεί τη μόνη λύση για να μπορέσουμε να κρατήσουμε ενεργό τον τουρισμό, ο οποίος, για να μιλήσω με τους ιατρικούς όρους της εποχής, αποτελεί τον βασικό “αναπνευστήρα” της εθνικής μας οικονομίας. Ευτυχώς λίγοι ενστερνίστηκαν αυτή τη λογική και ακόμα λιγότεροι έδειξαν διάθεση συμμόρφωσης προς τις επιταγές να “στοιχηθούν” πίσω από αυτόκλητους “Μεσσίες” που θέλησαν να αναλάβουν, με το αζημίωτο, το ρόλο του διασώστη του ελληνικού Τουρισμού.

Δεν θα προσθέσω κάτι καινούργιο σε αυτή μου την παρέμβαση. Τουλάχιστον προς το παρόν γιατί το μέλλον θα δείξει. Απλά,θα κλείσω με τον επίλογο που είχα δημοσιεύσει τότε στο ίδιο άρθρο μου στο ΑΠΕ:

“Ήρθε ο καιρός να αντιμετωπίσουμε με τη δέουσα σοβαρότητα αυτό τον τομέα. Και ήρθε ο καιρός να αφήσουμε πίσω μας τις λογικές της μιζέριας από τη μια και της πειρατείας των προθέσεων από την άλλη. Να σταθεί ο κάθε ένας από εμάς στο ύψος των διαστάσεων που μας αναλογούν χωρίς τα υποπόδια που μπορεί να μας δείχνουν ψηλότερους από κάποιους άλλους. Να πιστέψουμε στη συνέργεια και στη διάθεση συνεργασίας που δυναμώνει την αποτελεσματικότητα κάθε μας κίνησης, βάζοντας στο περιθώριο πρακτικές διεκδίκησης της πατρότητας ιδεών και πράξεων. Να κεφαλαιοποιήσουμε οφέλη, επισκέπτες και αγορές. Να σταματήσουμε να περιμένουμε την αποτυχία του «γείτονα» για να καρπωθούμε εμείς μια επιτυχία που, εν τέλει, δεν μας ανήκει”.

Για του λόγου το αληθές, το πλήρες άρθρο: https://www.amna.gr/tourism/article/342201/Notis-MartakisO-tourismos-stin-Ellada-Ta-perithoria-steneuoun–oi-apaitiseis-dieurunontai–oi-kindunoi-karadakoun

ΝΟΤΗΣ ΜΑΡΤΑΚΗΣ

loading...