Η «Λέσχη Ανάγνωσης Ερμούπολης» μας παρουσιάζει το αφήγημα της Λουκρητίας Δούναβη από τη συλλογή «Φωνές του σώματος», ένα αφήγημα που μας μεταφέρει στην Άνω Σύρο του ’50 και του ‘60.

«Τότες ύπαρχε μπέσα και φιλότιμο…»


 «Ο μπαρμπα-Νικόλας, πλανόδιος μανάβης, είχε το σέβας ολωνών, γιατί ήταν απονήρευτος, μα και καλοσυνάτος. Φόρτωνε από το χάραμα τα καφάσια του γαδάρου του με ό,τι ύπαρχε, κάθε πράμα στον καιρό του, χόρτα, κρομμύδια, πατάτες, ζαρζαβατικά ολόφρεσκα, που ήτανε για στόλισμα στο βάζο. Τα προφαντά μυροκοπούσανε. Εκειδά, στο έμπα του χειμώνα τα μανταρινοπορτόκαλα και του καλοκαιριού αρχή αρχή τ’ αγγούρια, οι ντομάτες, τα καϊσιά και τα ποπόνια, που με τη μυρωδιά τους ησπούσανε τη μύτη… »
Ο μπαρμπα-Νικόλας για τα βερεσέδια τεφτέρι δεν βαστούσε, τριγύρναγε μ’ ένα μολύβι στ’ αυτί και τα ‘γραφε μ’ αυτό στο κάτασπρο ντουβάρι του κάθε σπιτιού που του χρώσταγε…

Η κυρα-Λένη με τέσσερα παιδιά απόφευγε να τα κοιτάζει, γιατί ‘τανε πολλά τα μαζεμένα. Οποτε τα θυμούντανε, ηπαραλούσε η καημένη…

»Πριν των Βαγιών την έπιασε σεκλέτι την κυρα-Λένη… Τη μεγαλοβδομάδα πήρε τη μεγάλη απόφαση. Αφού ηκαρατάρησε την ώρα του μανάβη, κι όπως χοχλάκιζε στον τενεκέ το σβήσιμο του ασβέστη, γλήγορα γλήγορα, για να μην το μετανιώσει, βουτάει τη βούρτσα μέσα και χλαπ, σβήνει μεμιάς τα βερεσέδια. Υστερα κοντοστάθηκε, την έπιασε ντροπή… 
»Ο μπαρμπα-Νικόλας κοίταζε και ξανακοίταζε όλα της τα ντουβάρια, τα βερεσέδια πουθενά. 
“Βρε κυρα-Λένη, αν θυμάμαι καλά, εδωνά δεν είχα γράψει τα χρωστούμενα;”. 
“Το δίκιο είναι με το μέρος σου. Μέσα στη φούρια, για να προκάνω τις δουλειές, μου ξέφυγε η βούρτσα, ντρέπομαι, συχώρα με”, κι έσκυψε το κεφάλι… 
“Μήτε κι εγώ, και για να μη σε αδικήσω, πιο καλά έχω να τα παραλείψομε. Και τώρα πες μου δα, μέρες που έρχονται, τι θες να πάρεις στα παιδιά σου;” 
 »Η κυρα-Λένη σήκωσε για μια στιγμίτσα το κεφάλι, κι ο μπαρμπα-Νικόλας ίσα που πρόκανε να δει δυο δάκρυα που σκάλωναν στα μάτια τα μεγάλα της».

 

(Διαβάστε στο http://booksyros.blogspot.com/ ή στη σελίδα στο Face Book «Λέσχη Ανάγνωσης Ερμούπολης» το αφήγημα της Λουκρητίας Δούναβη από τη συλλογή «Φωνές του σώματος»-Εκδ. ΕΣΤΙΑ. Ένα αφήγημα που μας μεταφέρει στην Άνω Σύρο του ’50 και του ‘60 θυμίζοντάς μας την ανθρωπιά και καλοσύνη απλών κι αγράμματων ανθρώπων…)

loading...