Ήχησε ξανά το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Γεωργίου

0
163
εκκλησιαστικό όργανο

Ήχησε ξανά το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Γεωργίου

Μια ιστορική στιγμή για την Σύρο και τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Άνω Σύρο.

Στον κατάμεστο από κόσμο Καθεδρικό Ναό του Αγ. Γεωργίου, ήχησε ξανά το πιο ιστορικό εκκλησιαστικό όργανο στην Ελλάδα, με έτος κατασκευής το 1888 και το οποίο αποτελεί μεγάλο κειμήλιο όχι μόνο για την Καθολική εκκλησία, αλλά και για ολόκληρη την Σύρο.
Ο Κάντορας της Γερμανικής Εκκλησίας LRSM Organ,  Σολίστ Εκκλησιαστικού Οργάνου, Πτυχιούχος Πιάνου, Αρμονίας, Αντίστιξης Εθνικού Ωδείου Αθηνών, κ.Χρήστος Παρασκευόπουλος, παρουσίασε μουσικά έργα από την εποχή του Μεσαίωνα έως και τον 21ο αιώνα, καθώς επίσης και το έργο “Syr”, το οποίο συνέθεσε ο Παύλος Βεντούρας (δάσκαλος του Παύλου Παρασκευόπουλου), ειδικά για τη χθεσινή τελετή των εγκαινίων του εκκλησιαστικού οργάνου.
 
Άλλη μία υπέροχη συναυλία! Μια εκκλησία κατάμεστη από κόσμο. Κόσμος όρθιος παρακολουθούσε τη συναυλία ακόμη και από το προαύλιο της εκκλησίας! Οι κάτοικοι της Σύρου προσήλθαν ενθέρμως για να ακούσουν το εκκλησιαστικό όργανο του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου που ήχησε μετά από δεκαετίες αδράνειας!
 
Το όργανο επισκευάστηκε από τον Ιταλό κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων Saverio Anselmi Tamburini. Καθοριστική ήταν επίσης η συνδρομή του προέδρου του Forum 2021 κ Χάρη Βεκρή, του προέδρου του Συνδέσμου Καθολικών Πειραιώς και υπεύθυνου καταγραφής της εκκλησιαστικής περιουσίας της Καθολικής Ενορίας » Άγιος Παύλος Πειραιώς» Κώστα Καπελλου, της Καθηγήτριας Αγγλικών Ροζίνας-Ανδριανής Νεγρεπόντη και του Οργανίστα Αγίου Γεωργίου Άνω Σύρου, Γιάννη Ρούσσου.
 
Οι εργασίες διήρκεσαν πέντε ημέρες αλλά όπως θα δείτε η θα διαπιστώσετε το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν μόλις 16 εκκλησιαστικά όργανα.

Το εκκλησιαστικό όργανο του Αγίου Γεωργίου έχει μια αρκετά σημαντική ιστορία. Κατασκευάστηκε το έτος 1888 από τον διάσημο, για την εποχή του, κατασκευαστή εκκλησιαστικών οργάνων Zeno Fedeli, ο οποίος ήταν ο τελευταίος απόγονος (απεβίωσε το 1929)  μιας οικογένειας με μακραίωνη παράδοση στην κατασκευή εκκλησιαστικών οργάνων, η οποία δραστηριοποιούνταν στην περιοχή της κεντρικής Ιταλίας στην πόλη Foligno από τα μέσα του 17ου αιώνος.

Το όργανο αυτό ήταν δωρεά του Πάπα Λέοντος ΧΙΙΙ στον Καθεδρικό Καθολικό Ναό του Αγίου Διονυσίου Αθηνών. Όταν τα Δωδεκάνησα προσαρτήθηκαν πίσω στην Ελλάδα ο Καθεδρικός Καθολικός Ναός του Αγίου Ιωάννου στη Ρόδο μετετράπη σε Ορθόδοξο και το εκκλησιαστικό του όργανο απομακρύνθηκε το 1951 και δωρήθηκε από τους Φραγκισκανούς Πατέρες στον Άγιο Διονύσιο της Αθήνας, το οποίο είναι και αρκετά μεγαλύτερο σε μέγεθος. Το όργανο του Fedeli με τη μεσολάβηση του Επισκόπου Γεωργίου Ξενόπουλου δωρήθηκε με τη σειρά του, στον Καθεδρικό Ναό της Σύρου. Αυτά αποδεικνύονται και εγγράφως στο βιβλίο: «Ο εν Αθήναις Καθεδρικός Ναός του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου 1865-1965» του Ευγενίου Δαλεζίου, έκδοση του 1965. Το όργανο του Αγίου Γεωργίου είναι, μέχρι στιγμής, το αρχαιότερο που ηχεί στην Ελλάδα. Παλαιότερα αυτού είναι τα όργανα του ναού της Αγίας Βαρβάρας στο Λαύριο της Αττικής (1881) και του Καθεδρικού Ναού των Αγίων Ιακώβου και Χριστοφόρου στην Κέρκυρα (18ος αι), που όμως στη φάση αυτή δε λειτουργούν καθόλου λόγω σημαντικών βλαβών στους μηχανισμούς τους.

Το εκκλησιαστικό όργανο στον ελληνικό χώρο, όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, έχει μια μακραίωνη ύπαρξη, αλλά όχι με ιστορική διάρκεια, δεδομένου ότι δεν έχουμε πολλές ιστορικές πηγές που να το αποδεικνύουν, έχουμε όμως την ύπαρξη του Φραγκίσκου Λιονταρίτη στο Ηράκλειο της Κρήτης όπου έζησε τον 16ο αιώνα και ήταν οργανίστας στον ναό του Αγίου Τίτου. Επίσης η Ενετοκρατία άφησε αρκετά τα σημάδια της με διάφορες περιοχές της Ελλάδας όπου είχαν καθολικούς ναούς και μοναστήρια εκείνη την περίοδο σε Κρήτη και Επτάνησα, όπου σίγουρα υπήρχαν και εκκλησιαστικά όργανα για την τέλεση των ιεροπραξιών.

Στη σύγχρονη εποχή και μετά την Τουρκοκρατία έχουμε τα εκκλησιαστικά όργανα της Αθήνας (νυν Σύρου) και Λαυρίου του 19ουαιώνος και κατόπιν τα όργανα του Αγγλικανικού Ναού (1900), του Αγίου Διονυσίου (1927), της Γερμανικής Εκκλησίας (1933), του Αγίου Φραγκίσκου (1939)  στη Ρόδο και της Παναγίας της Νίκης στη Ρόδο (1939)  και μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πλέον στην Πρώτη Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών (1969), Άγιος Ανδρέας Πατρών (περ, 1970-75), Ευαγγελική Εκκλησία Κατερίνης (1981), Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, μεγάλο όργανο (1993), Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, μικρό όργανο (1998),   Ευαγγελική Εκκλησία Θεσσαλονίκης (περ. 2000), Άγιος Λουκάς Ηρακλείου (2009), Αρμενική Ευαγγελική Εκκλησία Νικαίας (2010) κι επίσης έχουμε αναφορές για δύο εκκλησιαστικά όργανα που καταστράφηκαν, ένα στον Καθολικό Ναό της Θεσσαλονίκης από τους βομβαρδισμούς του Πολέμου και το άλλο στον Καθολικό Ναό της Σαντορίνης από την έκρηξη του ηφαιστείου το 1950. Με τους βομβαρδισμούς του 1941 επίσης καταστράφηκε και ο Καθεδρικός Καθολικός των Χανίων της Αγίας Μαρίας των Θαυμάτων όπου κατά πάσα πιθανότητα στεγαζόταν και ένα εκκλησιαστικό όργανο.

Το εκκλησιαστικό όργανο πλέον θα ηχεί σε διάφορες εκδηλώσεις με σκοπό τον ανάδειξη της μουσικής!
 
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ
Το εκκλησιαστικό όργανο του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου έχει μια ξεχωριστή ιστορία:
Κατασκευάστηκε από τον Zeno Fedeli, μέλος διάσημης οικογένειας κατασκευαστών εκκλησιαστικών οργάνων από το Foligno της Ιταλίας, το 1888. Την ίδια χρονιά δωρίθηκε από τον Πάπα Λέοντα ΙΓ’ στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Διονυσίου των Αθηνών, όπου και ανήκε έως το 1951, όταν ο επίσκοπος Γεώργιος Ξενόπουλος φρόντισε και έφερε στη Σύρο το ιστορικό όργανο του Αγίου Διονυσίου. Είναι το αρχαιότερο εκκλησιαστικό όργανο που λειτουργεί σήμερα στην Ελλάδα! Η επισκευή του πραγματοποιήθηκε από τον Ιταλό τεχνίτη Saverio Tamburini, της 4ης γενιάς κατασκευαστών του οίκου Tamburini που έχει κατασκευάσει σημαντικά εκκλησιαστικά όργανα σε ολόκληρο τον πλανήτη (Μιλάνο, Βατικανό, Μεξικό, Μεσσήνη, Μπολόνια).
Η πρωτοβουλία της επισκευής και συντήρησης του εκκλησιαστικού οργάνου ανήκει στον Σεβασμιότατο Επίσκοπο μας, π. Πέτρο Στεφάνου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here